min

min

minmin

Ochrona niepylaka apollo

min

20 lutego 2012

Oprócz ochrony biernej niepylaków prowadzone są działania polegające na ochronie czynnej. Przykładem takich praktyk są podejmowane w latach dziewięćdziesiątych XX wieku wysiłki mające na celu utrzymanie rodzimej populacji niepylaka w Pieninach.

Dlaczego należy chronić niepylaka apollo?

  • jest gatunkiem występującym w izolowanych stanowiskach i tworzącym wiele lokalnych ras, które w szybkim tempie wymierają,
  • jest jednym z największych i najefektowniejszych motyli Europy,
  • jest gatunkiem symboliczny – stanowi symbol ginących bezkręgowców lądowych,
  • jest gatunkiem parasolowy (tzw. umbrella species)  – chroniąc go, dbamy o cały ekosystem,
  • jest gatunkiem wskaźnikowym fauny siedlisk kserotermicznych,
  • jest gatunkiem flagowy - łatwym do identyfikacji w terenie.


Ochrona czynna w Polsce:

Istnienie pienińskich niepylaków zawdzięczamy przeprowadzonej w 1991 roku restytucji. Polegała ona na odłowieniu żyjących w naturze osobników oraz ich hodowli. Następnie wypuszczano ich potomstwo w miejscu występowania dziko żyjących krewnych. Dzięki tym działaniom możemy się cieszyć największą w Polsce, licząca kilkaset sztuk, pienińską populacją niepylaka.

Innym przykładem ochrony czynnej niepylaka apollo jest reintrodukcja. Polega ona na wypuszczeniu pochodzących z hodowli osobników, w miejscach, gdzie gatunek ten kiedyś występował, lecz został wytępiony. Warunkiem kluczowym dla powodzenia reintrodukcji jest obecność odpowiednich siedlisk. W przypadku niepylaka kluczowa jest obecność roślin pokarmowych.
W 1994 roku niepylak apollo został reintrodukowany w rezerwacie Kruczy Kamień koło Lubawki w Sudetach. Ze względu na ograniczoną pojemność siedliskową rezerwatu  ostatecznie pozostawiono tam 50 zapłodnionych samic. W rezerwacie i na okolicznych łąkach istnieją dogodne warunki dla rozwoju gąsienic. Stąd nie dziwi duże zaangażowanie naukowców, którzy dokonują wszelkich starań aby tamtejsza populacja zadomowiła się na stałe. W kolejnych latach obserwowane były pojedyncze motyle, a także znacznie liczniejsze gąsienice tego gatunku. W okresie 1995-2005 populacja ta nie była uzupełniana osobnikami z hodowli. Pomimo niekorzystnych zmian ekosystemów Gór Kruczych, tereny te w dalszym ciągu pozostają atrakcyjne dla niepylaka apollo. Pozostały tam bowiem liczne stanowiska roślinności kserotermicznej z powszechnie występującym rozchodnikiem (zobacz też: Ochrona niepylaka w Europie).

FOTOGALERIE
http://eko.org.pl motyle.php?dzial=3&kat=13&art=6 motyle.php?dzial=4&kat=17&art=16 motyle.php?dzial=4&kat=16&art=14 motyle.php?dzial=2&kat=12&art=4 motyle.php?dzial=5&kat=18&art=12 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=3&kat=14&art=7 motyle.php?dzial=2&kat=12&art=4 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=23 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15 motyle.php?dzial=2&kat=12&art=4 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=5&kat=18&art=12 motyle.php?dzial=6&kat=19&art=20 motyle.php?dzial=6&kat=19&art=20 motyle.php?dzial=5&kat=18&art=12 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15 motyle.php?dzial=4&kat=16&art=14 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=3&kat=14&art=7 motyle.php?dzial=6&kat=19&art=20 motyle.php?dzial=4&kat=16&art=14 motyle.php?dzial=6&kat=19&art=20 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=4&kat=16&art=14 motyle.php?dzial=5&kat=18&art=12 motyle.php?dzial=3&kat=14&art=7 motyle.php?dzial=3&kat=14&art=7 motyle.php?dzial=6&kat=20&art=18 motyle.php?dzial=2&kat=12&art=4 motyle.php?dzial=2&kat=22&art=5 motyle.php?dzial=2&kat=12&art=4 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=10&art=3 motyle.php?dzial=2&kat=9&art=15
ZAPISZ SIĘ DO NASZEGO NEWSLETTERA
e-mail: